Μεταπηδήστε στο περιεχόμενο

Ορθοπεδικός ή Ορθοπαιδικός;

Ορθοπεδικός ή Ορθοπαιδικός;

Αναμφίβολα η ειδικότητα αυτή διχάζει πολύ κόσμο ως προς την ορθογραφία της! Ας το δούμε πιο αναλυτικά:

Το όνοµα Ορθοπαιδική εµφανίσθηκε για πρώτη φορά στη διεθνή βιβλιογραφία το 1741. Το σχηµάτισε ο Γάλλος ιατρός Nicolas Andry (1658- 1742), καθηγητής στο Πανεπιστήµιο των Παρισίων από τις ελληνικές λέξεις “Ορθός” και “Παιδίον” (ίσιο παιδί) και το παρουσίασε στο βιβλίο του « Traite d ΄ orthop e die ou l ΄ art de prevenir et corriger dans les enfants les difformites du corps » «Πραγµατεία περί ορθοπαιδικής ή τέχνη της προλήψεως και διορθώσεως των σωµατικών δυσπλασιών (ή παραµορφώσεων) στα παιδιά».

Στα ελληνικά ο όρος ήρθε στα μέσα του 19ου αιώνα, και στην αρχή υπήρχε η συνήθης αμηχανία και η δοκιμή διάφορων εναλλακτικών αποδόσεων. Ο Κουμανούδης καταγράφει την «ορθοπαγία» (1891), το «ορθοπαιδευτικόν κατάστημα» (1850 και 1897), τις «ορθοποδίστριες ιατρείνες» (1895), τα «ορθοπεδικά νοσήματα» (1898). Τελικά καθιερώθηκε ο όρος «ορθοπ*δική», και επικράτησε η γραφή «ορθοπεδική», από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι την τελευταία δεκαετία του. Όλα αυτά τα χρόνια, η γραφή με Ε υπερτερούσε συντριπτικά και βοήθησε στην εδραίωσή του η παρετυμολογική σύνδεση τής λέξης είτε με το pes, pedis «πόδι» τής Λατινικής είτε με το ελληνικό πέδη (πβ. χειρο-πέδη, τροχο-πέδη), οπότε ορθοπεδική νοήθηκε το «να ορθώνεις (τα οστά) με πέδες».

 

Το Λεξικό Κοινής Νεοελληνικής δέχεται και τις δύο ορθογραφίες.

Το 1996 η Ελληνική Εταιρεία Χειρουργικής Ορθοπαιδικής και Τραυματολογίας ζήτησε τη γνώμη τριών γλωσσολόγων και τελικά υιοθετήθηκε ο όρος “Ορθοπαιδική” και, κατά συνέπεια, “Ορθοπαιδικός”.

Όπως συμπεραίνει ο καθηγητής Συμεωνίδης Παναγιώτης: « το θέμα δεν είναι ποιο από τα δύο ονόματα είναι ετυμολογικά σωστό ή ποιο καλύπτει περισσότερο το αντικείμενο της Ορθοπαιδικής σήμερα. Και τα δύο ονόματα είναι σωστά και τα δύο δεν καλύπτουν πλήρως όλο το φάσμα της Ορθοπαιδικής σήμερα. Το θέμα είναι καθαρά ιστορικό και η απόφαση της ΕΕΧΟΤ να γράψει το «Ορθοπαιδική» με αι δε σημαίνει αλλαγή του ονόματος, αλλά επαναφορά στις ιστορικές του ρίζες, όπως το πρωτοσχημάτισε ο καθηγητής N.Andry το 1741.

Θα ήταν τραγικό ένας καθηγητής από άλλη χώρα να δίνει πριν από 280 χρόνια ελληνικό όνομα σε ένα καινούργιο κλάδο της ιατρικής, τιμώντας την ελληνική γλώσσα, όταν δεν υπήρχε ελληνικό κράτος, το όνομα αυτό να γίνεται αποδεκτό από τις Ορθοπαιδικές Εταιρείες όλου σχεδόν του κόσμου και μόνο η Ελλάδα να απεμπολεί την τιμή αλλάζοντας τις ρίζες του ονόματος γράφοντας το με ε». (anastasopoulosstefanos.gr)

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: