Τονισμός

  1.  Η βραχύχρονη συλλαβή, όταν τονίζεται, παίρνει πάντα οξεία,

π.χ. ἐμπόρων, λέγω.

2. Η προπαραλήγουσα, όταν τονίζεται, παίρνει πάντα οξεία,

π.χ. βούλομαι, πρόγονος.

3. Μακρόχρονη παραλήγουσα πριν από βραχύχρονη λήγουσα παίρνει περισπωμένη,

π.χ. κῆδος, παῖδες.

4. Μακρόχρονη παραλήγουσα πριν από μακρόχρονη λήγουσα παίρνει πάντα οξεία,

π.χ. Ἑλλήνων.

5. Όταν η λήγουσα είναι μακρόχρονη, δεν τονίζεται η προπαραλήγουσα,

π.χ. πρόγονοι, προγόνων, προγόνοις.

Τονισμός
Κανόνες τονισμού

→ όταν η λέξη αρχίζει από φωνήεν, δίφθογγο ή ρ

ΔασείαΨιλή [→ απουσία δασύτητας]
()

ΚΑΝΟΝΑΣ

  • Οι λέξεις που αρχίζουν από υ ή ρ και τα άρθρα παίρνουν δασεία,

π.χ. ὑγιής, ῥέω.

Οξεία ή περισπωμένη;  

Οξεία ή περισπωμένη; Δικαιολόγησέ το.

Οξεία ή περισπωμένη; Δικαιολόγησέ το.